zaterdag 24 juni 2017

Einde van het chromosoom (1998)

Ik zag een foto van mijn jongenskop
Daar lijk ik van geen kant meer op.

Lijkt zoonlief later nog op mij?
Hij is toch keurig van me afgestamd
Wordt het rastahoofd, kale kop of hanekam
Vandaag ben je daarin gedwongen vrij

Hij heeft iets van me weg, maar straks nog steeds?
Je weet niet hoe hij morgen spreekt of loopt
Als Teletubbie, of zo'n niksnut waarvan hij de platen koopt
En ik denk wanhopig: dat ben ik dus, reeds

Is-ie in 2000 nog een Blankesteijn
Neemt-ie een piercing, tatoeage - of een bril?
Stel dat hij z'n eigen smoel verbouwen wil
Een uur op het gemeentehuis en hij kan Michael Jackson zijn

Zoon wordt dochter, dochter zoon
Het is gedaan met 't chromosoom

zaterdag 17 juni 2017

De oorsprong van het leven

Wij zijn ontworpen op een verre ster
Een schets van leven, eeuwen her
    gepost door de kometen
Tenminste, dat idee is in mijn kop gedeponeerd

Nou pieker ik op elke sterrennacht
Wie heeft, en waar vandaan, het leven dáár dan ooit gebracht?
En is degeen die dat gedaan heeft ook aan ons gerelateerd?
Dat wil ik wel eens weten

Een ding is zeker: wij zijn nu aan zet
Het nageslacht van stoffen die we op kometen vonden
kleeft als bacillen nu aan elke ruimtesonde
en aan iedere raket

Straks zal ergens tussen afgelegen wolken
Een denkende microbe zich verbazen
En zelf weer per abuis het plan lanceren voor een nieuwe fase

Zo brengen vragen raadsels voort
In het contact tussen geisoleerde volken
Een antwoord is gelukkig nooit gehoord
Dat had de estafette maar verstoord.

vrijdag 9 juni 2017

De ware altruïst

Duizend lemmingen onderweg
Rennend naar Godweetwaarheen
Niemand en iedereen wist de weg
En elke lemming was alleen

Bang iets te missen holden ze door
Maar de altruïst zei: gaat u voor

Duizend vliegen in de vlucht
Naar biefstuk, stroop en stront
Daar roken zij heerlijke lijkenlucht
Een bruine strip aan het plafond

Er kon al haast geen vlieg meer bij
Maar de altruïst zei: kom, eerst jij

Duizend haringen in een ton
Plantten zich onstuitbaar voort
Hoewel dat niet lang goedgaan kon
Werd geen protestgeluid gehoord

Alleen de haring-eter wist
Ik ben de ware altruïst.

zaterdag 3 juni 2017

De Kruidenthee Blues

Vanmorgen werd ik wakker, en ik voelde me niet goed
Ik had zware koppijn en bruine bagger in m'n bloed
Dus ik nam een rode pil, met 1slok heldenmoed
En stapte uit m'n bed - ai! met de verkeerde voet
Ik had de pillendraai-blues
De rodezuurtjesroes
En het kan zoveel gezonder, bijvoorbeeld met     KRUIDENTHEE!

Luister…

De pil begon te werken, net als ik, om negen uur
Ik stond nog rustig in de file, achter het 7341ste stuur, toen opeens
Mijn koplampen knapten uit elkaar - uit mijn uitlaat kwam vuur
Ik kon niets anders doen dan een oranje-pillen-kuur
En had des te meer pillendraai-blues
Oranjezuurtjesroes
Herbert jongen, neem gewoon een glaasje    WORTELTJESSAP!

Er komt nog meer…

Toen ik op kantoor kwam was ik min of meer bedaard
Maar opeens liep ik te zwaaien met een zwaar behaarde staart
Tijd voor gele pillen, ik had er maanden voor gespaard
Niet geschikt voor jong, voor zwanger of bejaard
Da's nog eens pillendraai-blues
Een gelezuurtjesroes
Het kan toch echt goedkoper, zonder bijwerkingen, met    EIKELTJESKOFFIE!

De groene sloeg ik over en de blauwe at ik op
Want anders duurt dit lied te lang en krijg ik op m'n kop
Blauwe pillen staan garant voor blues die nooit meer stopt
Zelfs niet als je je heil zoekt in de paarse-pillenpot
Het blijft de pillendraaiblues
Een regelrechte regenboogroes
Word nou eens verstandig, probeer        GINSENG-EXTRACT!

OK, jij je zin…

Het was een krachtige melange die ik bij de reformist verwierf
De smaak was nogal ongewoon, wat mijn herstelproces bedierf
Ik halsde kok, verslikte me, ik trok wit weg en… stierf…
(…)
Het enige wat ik naliet was de kruidenthee-blues
De ultieme kwakzalverssmoes
Neem liever een klassieke kop krachtige caffeïnehoudende koffie, en eventueel
EEN ASPIRIENTJE!

zaterdag 27 mei 2017

Chemisch verliefd

toen jij vanmorgen langs me ging
kreeg ik een kaakslag van de luchtverplaatsing en ik wist
dit is dus de ontreddering
weg met die oude vriendschapsring
dit is wat ik zo lang al miste
maar wat dat 'dit' was, wat ik miste, wist ik niet

ik bladerde in boekjes, vroeg het vrienden
die zeiden zomaar zonder meer en unaniem
     dat ik niet zo moest zeuren
hoezo moest ik niet zeuren
waarom mocht ik niet weten wie of wat
     mijn wangen en mijn brilleglazen kleurde
ik kwam erachter
jij geurde
mijn kouwe zweet, jouw vrouwenzweet
jouw feromonen aan de kraan van mijn hormonen
mijn androstostestosteronen en mijn endorfinen
mijn eigen, lieve heroine

die vlinders in m'n buik, dat gaat nog
maar dat zoemen in m'n kop!
ik kan niet denken, ja, alleen een beetje aan jouw naam
wat heb je met m'n hypothalamus gedaan?
die pompt me vol met stoffen, eindigend op -ine
al m'n zenuwen zijn gelijktijdig uit en aan
m'n hart doet raar, het lijkt wel of het klopt
losgebroken dopamine teistert de synaptische membranen
ik kan niet op m'n benen staan en
vloedgolf van serotoninadrenaline
raakt die rotzooi nooit eens op?
nooit meer eten, nooit meer slapen
dronken staar ik naar je schaduw door het raam
een roes die nooit meer stopt

en als we vanavond opgaan in elkaar
oog in oog en tand op tand
de blik op zero, net als het verstand
dan kom ik even krap te zitten in vasopressine
     dat is sterk verdund
dan neemt oxytocine me op sleeptouw naar het hoogtepunt

zucht
en dan ruik ik weer die lucht

zaterdag 20 mei 2017

De emotionele robot

Er was er es een ingenieur die robotten bedacht
Niet koud en streng en hard als staal, maar vriendelijk en zacht
Wat meer was, hij ontwierp ze zo dat ze gevoelens toonden
Want dat was fijner voor de mens met wie ze samenwoonden
Dan zei zo'n robot: ik betreur het zeer dat ik dat kopje heb gebroken
En werd het voorval tot wederzijds genoegen uitgesproken

Maar op een dag was er een robot door emoties overmand
" 'k Ben depri, heb een dip, en bovendien nogal het land
Wat mij het meeste droevig maakt is dat ik droevig ben
Ik kan niet werken zo, en werken is toch alles wat ik ken"
Hij huilde dikke tranen uit een reservoir achter zijn ogen
Een ingebouwde ventilator deed zijn best om alles op te drogen
De robot snikte: "Ik wil troost, ik wil naar mijn maker toe"
De eigenaar werd van dat gezeur wel zo verschrikkelijk moe
Hij heeft de emotie-factor toen maar weer op nul gezet
De robot mocht om te bedaren één keer vroeg naar bed
Hij heeft van toen af aan gewerkt en niet geleden
En iedereen was met dat rolpatroon gelukkig en tevreden.

vrijdag 12 mei 2017

Examen tekstverklaren

Begrijp me goed, daar in de banken van de klas
Hier staat niet wat ik bedoel
Maar eerder wat ik hoop te kunnen denken dat ik voel
Dus schrijf ik graag alsof ik zwaar beschonken was

Dat geeft jullie de kans je suf te peinzen
Over de vraag wat 'suf' betekent bij me
En waarom dit een gedicht is, ook al wil het maar niet rijmen
Terwijl de leraar wetend zit te grijnzen

Komaan! Kies voor verheffing van je geest
Tekstanalyse is het hoogst esthetische genot
Haal die prozaïsche voldoende - of tart het lot
En ga poëtisch zuipen, nog vóór het eindexamenfeest.